මගේ ගම අනුරාධපුරේ. අපේ ගෙදරට ඉස්සරහින් තියෙන්නේ ස්වභාවිකවම පිහිටි හරිම ලස්සන, ඒ වගේම මහ අමුතු අද්භූත පෙනුමක් තියෙන විසල් ගල් කන්දක්. දවාලට කොතරම් නිස්කලංක වුණත්, රෑ බෝ වෙද්දී මේ කන්දෙන් විහිදෙන්නේ ඇඟ කිලිපොලා යන භයානක පෙනුමක්. අපේ මුතුන්මිත්තන්ගේ කාලේ ඉඳ...

රාත්‍රී අටේ කණිසම වැදී මොහොතක් ගතවන්නට ඇත. කුසගින්න නිවාගන්නට සූදානම් කළ පාන් කෑල්ල කටට ගන්නටත් පෙර, දොරට එල්ල වූ මරු පහරක් වැනි ශබ්දයෙන් මුළු කාමරයම දෙදරා ගියේය. ඒ පැමිණ සිටින්නේ අපේ ජීවිත කාලකන්නි කරන්නට මාන බලන ‘ජ්‍යෙෂ්ඨ උත්තමයන්’ ...

ජයනන්ද පාරම්පරික රදළ පෙළපතකින් පැවැත එන්නෙකි. පාරම්පරික ධනවතෙක් වූ ඔහුගේ පියා සුදු පාලකයන්ගෙන් තාන්න මාන්න මෙන්ම වරප‍්‍රසාද ද ලැබූවෙකි. එංගලන්තයේ දී විශ්ව විද්‍යාල අධ්‍යාපනය ලැබූ උගතෙක් වූ ජයනන්ද සතුව තේ වතු මෙන්ම වෙනත් ආදායම් මාර්ග රැුසක...

සෑම මනුෂ්‍යයෙකුගේම ජීවිතයේ කිසියම් හෝ "Turning point" එකක් හෙවත් හැරවුම් ලක්ෂයක් තිබේ. මගේ ජීවිතය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් මගකට යොමු කළ ඒ බියකරු සත්‍ය සිදුවීම දිග හැරෙන්නේ 2007 වර්ෂයේ ගාල්ල ප්‍රදේශයෙනි.

එකල මම සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයට ලෑස්ත...

රේණු 3: අවසන් දිග හැරුම

කවිඳුගේ කෑ ගැහිල්ල ඇසුණු සැණින් මම කාමරයට දිව ගියෙමි. එහිදී මා දුටුවේ ඔහු පටලැවුණු දෙපා ඇතිව, ලේ තැවරුණු සාය ගලවන්නට උත්සාහ කරන ආකාරයයි.

"කවුද යකෝ මට සායක් ඇන්දුවේ?" ඔහු මල පැන අසයි.

"උඹම තමයි සායක් ඇඳගෙන ගම...

තාලයට අඩි තියන සළඹ සද්දය මගේ කනට දැන් දැන් හොඳටම ඇහෙනවා!

අනේ මගේ ඇඟට පණ නැති වීගෙන එනවා වගෙයි දැනෙන්නේ. අර වෙලාවේ කවිඳු කිව්වේ බොරුවක් නෙවෙයි එහෙනම්. ඔහුටත් සළඹ සද්දය ඇසුණා කිව්වා. දැන් මටත් ඒක හොඳටම ඇහෙනවා. පොඩ්ඩක් ඉන්න! ඒ සද්දය මට අහලා හොඳට පුරු...

රේණු

"තව ගොඩක් දුරද බං? දැන් නම් මගේ පස්සත් රිදෙනවා ඉඳගෙනම ඉඳලා!"

"ඒ හැටි දුරක් නෑ තව... පොඩ්ඩක් ඉවසන් ඉඳහන්කෝ. උඹට වඩා මේ බයික් එක එලවන මගේ ඇඟත් රිදෙනවා දවසම මෙච්චර දුරක් වාහනේ එළවලා!"

"පට්ට ලස්සන පැත්තක් කියලා හද්ද ඩොටේනේ උඹ මාව ...

කතාව ආරම්භ වන්නේ රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ, කලවාන ප්‍රදේශයට ආසන්නව පිහිටි පැරණි රබර් වත්තක කෙළවරක තිබූ වලව් පන්නයේ නිවසකිනි. මගේ නම කසුන්. අපි පදිංචිව සිටියේ අපේ පියාගේ මහගෙදරයි. වටේටම පැතිරී තිබුණේ අක්කර ගණනක් පුරා විහිදුණු රබර් වත්තකි. හවස් වනවිට ...

මළ හිරු බැස යන ගොම්මන් යාමේ අවට පරිසරයෙහි තිබූ පාලු හඬ මකමින් ගුරු පාර දිගේ නවීන පන්නයේ යතුරු පැදියකින් ඉදිරියට ඇදුනේ අකිල ය. ඔහු තම නිවසට ළඟා වූයේ මාලු පාර්සලයක් ද දෑතින් රැගෙන ය.

"අම්මේ... අම්මේ... මං මේ මාලු ටිකක් අරන් ආවා රෑට හදලා ගන්න. තාත්තා...

මයෙ හීන් ආතා වෙද සීයා ඒ ගුරුකං සාස්තරේ දෙන්න පටන් ගත්තු ඒ මුල්ම දවස මට තාම මතකයි. මං ඒ කාලේ වරුස 17ක කොලු ගැටයා. ගුරුකමක් වැරදුන හන්දා මයේ අම්මා අප්පොච්චගෙන් වරුස පහක හිච්චියා කාලෙ වෙන් වෙන්න උනාට මොකෝ, අම්මා අප්පොච්චා නැති අඩුව මට දුන්නේ මයේ හීන් ආතා වෙ...